در خانه ما جمله ایست به صورت "چای میخوری؟"

و فقط و فقط هم مخصوص مادر است!

مخصوصا وقت هایی که سخت مشغول درس خواندنم و فکرم جایی جز در کتاب پدیده های انتقال برد نیست.

آخ که نمیدانید چقدر،این جمله میچسبد.

آنقدر که منتظر میمانی از خرید برگردد و بلند بگوید، "چای میخوری؟"

آنقدر جان است که خودش چای را میریزد و میگوید "زود بیا،یخ کرد."
و وقتی میرسی و هم-چای  میشوید و از هر دری حرف میزنید و برنامه میچینید برای خرید پس از امتحانات، روحت تازه میشود.

چند روز پیش که از شدت ناراحتیِ اتفاقی دلم میخواست وسط خیابان گریه کنم،

زنگ زد و گفت"کجایی قربان!(قربانت بروم!)، رفتی شالی که میخواستی بخری؟"،

فقط و فقط گفتم "نه"،

شَستش خبردار ر شد که حال دخترش خوب نیست و گفت:"خوب کردی،سرده هوا،زود بیا با هم چایی بخوریم."

و نمیداند که چه جانی در من دمید.

چه کسی میتواند برای مادری که میداند "بیا چای بخوریمش"  بیشتر از همه کتاب های روانشناسی حالت را دگرگون میکند نمیرد؟


پلاس+  روز ماماناتون با تاخیر مبارک،سایشون مستدام انشاالله