آسوکـا

آنچه گذشت

فقط تی واسی (3)

چهارشنبه, ۲ بهمن ۱۴۰۴، ۰۴:۲۷ ب.ظ

آخرین باری که دوست قشنگم، بانو‌شین‌رو دیدم و بعدش رفت آلمان دنبال آرزوهاش

أً سگِسرما و برفِ دورون، باید أً دوریه تَمأن أًکونی و واگردی. مَره اؤسانی و هَتو که پَرکستن دریم بیشیم کافه رئیس. تی پهلو بینیشم و کلهگب بزنیم. اؤنِ گرانِ قهوه و کیکِ أًمی دیلِسر بزنیم و أً برف و بارانی کی بند نَیه ری فَندریم. تی شالگردنِ دَپیچَنم و تیجی وأوَرسَم که "ای یار! دی چه برنامهای مره دیچهئی؟ نوکونه أًنم خوابه و قراره ویریزم و تی رفتنِ فَندرم؟ مَره تیکیکِ فَدی و بوگوئی: "نگران نِوَ بؤستَن کُوجدَنهکُر. تی وَرجأ ایسَم و جایی نُوشوم. درسته کی أً لافَند پاره بوئوسته، ولی من و تو تانیم دوباره أًنه تُشکه بزنیم و همه چیزِ از اول چاکونیم." تی پیله‌‌گبِ واسی، می دیل تره چکوپر بزنه و می یاد بوشو کی تو چقدر تأنستی بائی اما ناموئی...

پ ن ۱ مترسک بهم گفتن که وبلاگم براشون باز نمی‌شه. برای بقیه دوستان اینجا راحت باز می‌شه؟

پ ن ۲ وبلاگ یه سری از بچه‌ها هم برای من باز نمی‌شه... 

۰۴/۱۱/۰۲
آسـوکـآ آآ